Dwaze moeders. Zondag 25 mei ging ds. Jacob Kikkert voor in de dienst. Hij begon met een citaat van Hannah Arendt: “Het grootste gevaar voor de wereld is niet de slechte mensen, maar de goede mensen die niets doen.”
We hoorden het verhaal over Rispa, een bijvrouw van Koning Saul. Een gruwelijk verhaal, wat ook akelig actueel is. Als David op politieke gronden besluit om zeven nakomelingen van Saul uit te leveren aan de Gibeonieten om te worden opgehangen en hun lijken ten prooi te geven aan de wilden dieren, protesteert Rispa. Zij blijft een half jaar bij de plaats van die mannen, waaronder twee van haar zonen opgehangen zijn en verjaagt dag en nacht de wilde dieren die de lijken belagen. Uiteindelijk zwicht David en zorgt hij voor een respectvolle begrafenis.
Het zijn vaak de vrouwen die opkomen tegen onrecht, denk aan Rispa, aan de moeders van de Playa del Mayo, maar ook aan de mensen die 18 mei protesteerden in Den Haag tegen de aanvallen in Gaza.
In Johannes 14: 27 lezen we hoe Jezus een onderscheid maakt tussen zijn vrede en de vrede van de wereld. De vrede van de wereld is de vrede van de generaals, de vrede waarover Koning Willem-Alexander zei: “Om veilig te blijven moet Nederland zich “tot de tanden toe bewapenen“‘. De vrede van Jezus is anders is gericht op verbinding tussen mensen, op het streven naar het Koninkrijk van God op deze aarde.
Kortom stof tot nadenken!
Download hier de orde van dienst.
Afbeelding: 1981 Demonstratie door vrouwen uit solidariteit met de Dwaze Moeders van Playa del Mayo Amsterdam. Nationaal Archief. Copyright Public Domain Dedication
